Bo czasem wydaje mi się wszystko dobre, co staje mi na drodze, przemija z prędkością światłą.. A jak zaczyna mi się podobać, to słyszę "nie przyzwyczajaj się".. Dziwne.. TYlko to, co mnie boli, to co dla mnie złe,, trzyma się mnie, i nie chce mnie puścić.. Dziwnie..

A w sobote ide na pogrzeb.. Bardzo dziwny, bo dwójki starszych ludzi.. Ludzi, którzy tyle przeszli, razem, jak i osobno.. Jednak razem zmarli.. W jednym dniu, z trzy godzinną różnicą.. Czy to Ona nie chciała iść sama, czy to On, nie chciał zostać sama.. To tylko sąsiedzi.. Ale.. To takie dziwne mi się wydaje.. Tak razem, w jednym dniu.. Ohh.. Powoli tracę jaką kolwiek swiadomość tego, DLACZEGO wszystko dzieje się TAk, a nie INACZEJ..

Bo czy to człowiek na przyjaźń nie zasługuje, czy przyjaźń nie zasługuje na człowieka..?
Czy to ma w ogóle sens..?

Bo w sumie to już sama nie wiem, co mam myśleć o ludzkich zachowaniacvh. Nie rozumiem niektórych postaw, które nawet w święta się nie zmieniają. Nie rozumiem, po co ludzie sami stwarzają sobie problemy, fakt, że czasem sama to robie, ale nie co dziennie, i nie cały czas. Naprawde, nie wiem.. Wielka halo, z tego, że Ci źle. Ja staram się tak robić.. I może dlatego dziwne mi sie to wydaje? Już sama nie wiem;/


Cóż a oprócz tego, życzę wszystkim wesołych świat!! ;*;*;*

..i tu nie o miłość chodzi..
..tu przyjaźń jest ważna..
..tylko ona się liczy..
..bo przyjaźń to nic innego..
..niż dwie zagubione wody krople..
..tak różniące się od siebie..
..jednak tak ładnie razem wyglądające..
Liść

No to okej. Jest tak:
1)cieszę się tym, co mam. [nawet moją samotnością siedzącą w moim kubku herbaty, cieszę się moim pokojem, moim oknem, na którym mogę wieczorem zapalić. cieszę się muzyką, którą mam, i którą mieć będę, dopóki programy typu p2p nie staną się płatne..]
2)patrzę tylko na pozytywy, staram się przynajmniej..

Well, od dziś staram się cieszyć tym co mam, czekając na miłość, na to, aż samotność mnie zostawi w spokoju.. Jednak cieszyć się będę wszystkim, w miarę możliwości. O. To tyle. Dobranoc ;*

..bo tak na prawdę, sama ze sobą nie umiem dojść do porozumienia. sama nie wiem, co we mnie siedzi. A dopiero po pewnym czasie dociera do mnie, to co mówiłam, to co robiłam.. Że tak na prawdę zachowuję się jak.. No właśnie jak.. Robię wszystko pod wpływem chwili.. Cholera, a nie tak chyba powinno być..? Wydaje mi się, że całe nasze życie, jest jak jedno długie działanie.. Trzeba ze dwa razy pomyśleć, zanim cokolwiek się zrobi, doda, odejmnie, pomnoży.. Czyż nie tak? Niestety ja, kiepska jestem z matmy..

Baby, did you forget to take your meds..?

Bo wciąż mam wrażenie, że coś jest ze mną nie tak.. Czuję się za klębem brudej pary.. Tak, jakbym jeszcze nigdy, do tej pory, nie była sobą.. Nigdy A może tylko mi się wydaje.. W końcu in my hands lagancy of memories.. Ale i tak jest dziwnie..

Cholera. Staję się outsiderem, który wzrokiem sięga zbyt głęboko i widzi zbyt wiele.. Nie chcę tego, ale tak już jest.. Ja rozumiem, można wpaść i w ogóle.. Ale mówiłam, że źle się czuję? Mówiłam, że jadę do Wujka..? Ale nie.. Juz to słyszę.. Zapamiętajcie sobie..
Cholera. Przepraszam..

Już nie wiem, co ze sobą robić.. Z jednej strony chcę przebywać z innymi.. Ale z drugiej strony..? Z drugiej strony najchętniej siedziałabym w swoim pokoju, z kubkiem kawy i papierosem w dłoni, ale sama. Bez nikogo. Tylko ja i moje myśli marzenia.. Bez głupich dowcipów, nie słuchać dziwnych rzeczy.. Nie słyszeć czegoś wypowiedzianego "w żartach" na mój temat.. To akurat zdarza się nie często, ale się zdarza..

Chyba muszę odpocząć, nabrać sił.. Bo powoli juz sobie nie radzę, nie mam siły.. Zmęczona kładę się spać, budzę się zmęczona jeszcze bardziej.. A to chyba nie ma sensu.. Prawda.?

I już prawie przekroczyłam granicę zapomnienia. Jak na razie miłość stała się dla mnie obojetna.. Jak cała reszta świata.

ps kto mi załatwi prozac?

..stwierdzam, że ta jesień jest za długa.. Jutro mikołajki, a tu w jesiennym płaszczu można chodzić..

Na niczym nie mogę się skupić.. Z niczego nie umiem się cieszyć.. Oh.. Nawet rodzina mi to ostatnio wypomina.. Czuję się, że staję się totalną egoistką.. Że chcę więcej i więcej.. Wciąż mi mało.. A tak na prawdę brak mi tylko jednej rzeczy..No ale no matter jak na razie..

A teraz się pakuję na kurs, schodzę na dół i piję drugą kawkę..

BTW własnie stwierdziałam, że mój blog przybrał dziwną formę..


EDIT: takie przemyślenia wieczorne, po filmie "przekleństwa niewinności"
nie da się bez przerwy tkwić w przeszłości
wtedy odwaga zdobywania teraźniejszości gaśnie
nie chcę już rozpamiętywać
granicę zapomnienia mam już nie daleko
już nie długo
już w krótce
a potem.. nikt.. nigdy
na zawsze
i zamknięty zostanie kolejny
rozdział nędznego życia
a co potem?!
jeśli to co zwykle, jak zwykle..
to ja podziękuję.. i..
listy pisać zacznę..

Przywiązana do pręgierza
Na rynku znieczulicy
Rozrywam więzy
Zapinam płaszcz
Uciekam, gubiąc szczęście
Łzy ciężko stukają o kamienie..
Kamienie mych dobrych chęci
Gdzie bruk do piekła się zaczyna..


Samotność, mój kat, łapie mnie
Zamyka w próżni swojej
Muzykę mi puszcza
Muzykę, z którą tak bardzo się utożsamaiam
Cierpiąc coraz bardziej..
Jedyne co mogę, to marzyć
Zagubiona w bezkresnej krainie marzeń
Twój obraz przywołuję, przed oczy zapłakane
Modlę się, by przetrwać zadaną karę,
Doczekać, aż Ty mnie uwolnisz..



Tak bardzo dziwnie, Ty wszędzie jesteś.. W snach, w marzenich w mojej muzyce.. Czy w końcu coś się zmieni..?